In vorm

De zee kust het strand
golven spoelen af en aan
zij sabbelen aan het zand.
Zee raakt aarde keer op keer,
water kruipt in haar poriën.
Zij dijt uit in het water.
Daar wil ik dansen in vervoering
beproefd worden door de tast
van wind, water, zand en zout,
gepolijst worden als een parel.

Bezeten dor mijzelf, wil ik
de dans formeren naar mijn zin,
Ik worstel onhandig eigenwijs,
niet in staat een vorm te beheersen.
De wind waait wakker
het zand stroomt veranderlijk
de zon koestert mijn verlangens.
In de armen van moeder aarde
wentel ik en win vertrouwen.
Ik zeg vaarwel aan eigen belang
en vind vrede in de vorm.

De dansvorm blijkt een venster
een ordening die het ware bewaart.
Oude wetten herinneren,
zij kunnen mijn ziel bereiken.
Opgenomen door de dans
zal het ego kunnen sterven.

A.W. 6 maart 2000